“VAN W ERKEN GA JE NIET DOOD”

 

Met de plannen van de regering De Wever omtrent werken rijzen heel wat palavers over langer werken en het einde van de loopbaan. Gisteren had ik een voordracht in de Universiteit van de Derde Leeftijd cdoor ex-ondernemer Wouter Torfs dat niet alleen het loon bij werk belangrijk is maar ook de goesting en het werkklimaat. Deze week vierde ik mijn 93e verjaardag na 70 jaar beroepsactiviteit en kreeg ik zeer veel complimenten en waardering op mijn FB pagina.  Hartelijk dank daarvoor aan iedereen die reageerde. Nochtans  heb ik daarvoor niet veel moeten doen. Het leven is een geschenk van God en dient te worden gekoesterd, geen buitensporigheden dus.. Hierbij ben ik mijn schoonvader Gabriel Versavel indachtig. Hij overleed op 8 februari 2008 Hij was 105 jaar en was de oudste man van West-Vlaanderen. nochtans had hij Dr. Lecompte niet geraadpleegd, wel had hij zijn eigen methode. Toen een reporter, bij zijn eeuwfeest hem vroeg wat hij gedaan had om zo oud te worden en zo fris van geest te blijven gaf hij zijn inmiddels legendarische remedie:  “ Bekijk de kerk van binnen, cafés van buiten en de vrouwen van ver” Daar mijn schoonvader qua bloed van mij geen familie was en ik niet kon azen op een erfdeel van zijn genen heb ik dan maar toch zijn raad gevolgd. Gabriel Versavel had een goed gevuld leven. “van werken ga je niet dood” zei hij.    Tot zijn 70e was hij hoofonderwijzer in Passendale. Hij was ook een man van het buitenschools onderwijs. Hij gaf  landbouwcursus aan honderden landbouwers uit het omliggende en voor verenigingen talrijke voordrachten over het telen en het gebruik van kruiden.                                                                                                                       Zijn spreuk was: “ er bestaat een kruid voor ieder kwaal in nood, alleen niet voor de dood  en maak van uw maag geen apothekerswinkel “.  Naast zijn kennis voor over kruiden had hij een speciale intuïtie, zelfs een soort helderziendheid als een zesde zintuig. Hij hanteerde als hobby de pendelroede en  Ik denk dat vooraleer ik zijn dochter mocht meenemen, hij ;over mij goed heeft gependeld.   Bij vele honderden mensen meestal landbouwers was hij geroepen voor het zoeken van water bij het steken van een boorput, het vinden van schadelijke stralen bij mensen met klachten of bij gevallen van verloren voorwerpen. Hij heeft twee wereldoorlogen meegemaakt en er over geschreven, stond aan de wieg van de kaasstoet in Passendale.,gans zijn leven was hij  in allerlei plaatselijke verenigingen en initiatieven betrokken waaronder secretaris van het Davidsfonds,  75 jaar lid van de fanfare waarvan 40 jaar  spelend lid en later bestuurslid, kortom een volbloed dorpsfiguur                                                                                                        Zou het overmoed zijn om hem te evenaren ? Ik denk het zeker maar ik doe mijn best en God doet de rest.