zaterdag 31 januari 2026

Da‘k nog lange meuge…

Onlangs las ik over een jarige die best tevreden was met de manier waarop hij zich tachtig voelde en zich fysiek en geestelijk wapende tegen het ouder worden. Hij schreef:

"Als senior voel ik  me nog best,  
 Welnee er is niks met me mis,           
Ik voel me echt waar zo gezond als een vis.                                                                         Nou ja, ik heb reuma, vooral in mijn handen                                                                    
ik lispel een beetje, dat komt door mijn tanden                                                                
en mijn vel zit hier ruim en daar zit het strak,                                                              
 maar geloof me  ik ben nog geen wrak !"

Ik voel mij zoals die tachtiger ook nog best. Alhoewel, zoals velen van mijn leeftijd betrap ik mij dat ik in de gazet onder de overlijdensberichten stiekem kijk als  er van mijn leeftijd of streekgenoten bij zijn. Helaas, de meeste van mijn vrienden, collega’s, klasgenoten zijn er niet meer.  Mijn broers en mijn zussen heb ik overleefd, mij  blijven nog drie schoonzussen en twee schoonbroers over.

Straks fiets ik naar mijn 94e jaar, Zoals die oude zuster bij Annemie Struyf op “in Hemels naam “ die zei ”Als je graag oud wordt moet je graag oud zijn “ voel  ik mij  happy “met mijn kinderen, acht kleinkinderen en vijf of zes achterkleinkinderen. Al is het doodjammer dat mijn lieve echtgenote er niet meer bij is.

Mij wacht nog vriendelijke verjaardagwensjes ,enkele spetterende bubbels en een paar dinértjes. Nu van eten gesproken.

 Sif en Elza van ‘t Manneke uit de Mane  gingen ook eens op restaurant om hun verjaardag te vieren. Het was een restaurangske met een halve sterre en niet te diere. Sif die graag de groten afgeeft commandeert aan de garçon zijn menu: “ Een biefstuk, niet te hard en niet te zacht gebraden, d ‘juuste van passe al weerskanten, met een beetje sause, niet te vet en niet te waterachtig, schone van passe gebruind. Daarbij een kommeke sla van de geelste blaadjes, zonder nerven, met nogal veel mayonaise, maar niet een hele bokaal. En dan een zatte kaffee met een heel klein beetje melk zonder vel”

De garçon stond heel die litanie te aanhoren en zonder op te schrijven vroeg hij: “  en wat voor tandenstoker zou menere willen: “  een in Louis Quinze of een in Louis Seize ?”

‘k wil zeggen dat ik mijn schoonfamilie op mijn verjaardag uitgenodigd heb  in mijn eigen “ keuken met een halve sterre ” voor  een diner à la Louis Seize “  

En da me nog lange meugen meugen !

zondag 25 januari 2026

Allemaal beestjes….

 t' Zijn geen winterse dagen lijk dat we op de kerstkaartjes en de vele internetbeelden zagen met dikke lagen sneeuw op de daken van romantische huisjes onder een fonkelende sterrenhemel.

Zelfs hoor ik het niet vriezen dat het kraakt. De anders gulzige merels komen niet plukken aan de sierappeltjes in mijn tuin  Noch de koolmeesjes komen geen insecten zoeken. Zij vinden genoeg lekkers op de akkers.

Wat bij het ontbreken van een strenge vorst mij wel komt bezoeken zijn de ellendige beestjes van virussen zodat ik een snotperiode van je welste beleef. Geregeld neem ik een warme slok citroenwater vermengd met een lepel honig . Misschien zou een straffe Rum of Cognac er bij ook nog helpen maar dan zou ik zoals Peter Koelewijn zingen “ Wat zie ik als ik gedronken heb: allemaal beestjes” .

Jammer genoeg heb ik geen vlierbessensiroop meer om er bij te voegen   t Schijnt dat dit ook heilzaam is. Toch volgens mijn schoonvader zaliger die een specialist was in kruiden. Voor talrijke verenigingen hield hij voordrachten over ” Gezondheid door kruiden ” Hij zei “ Er is een kruid tegen elke nood, uitgezonderd tegen de dood”.          Hij is 106 jaar geworden.

Maar niet alleen die beestjes in mijn neus kriebelen. Het kriebelt ook in mijn hoofd en mijn handen jeuken om weer in mijn tuin te werken. Daar wacht een grote composthoop om de wormpjes tot leven te wekken en de algen vreten aan mijn winterprei. Er ligt nog een hoop snoeihout om gehakseld te worden

Geef mij maar toch een enkele weken frisse Noorder wind tot aan de Krokus tijd.

Huisje, tuintje, autootje…

Onlangs keek ik op Play4 naar “komen eten” omdat er niet veel beters was. Men zag er diverse beroemdheden als fotomodel Astrid Coppens , vas...