BRIEF AAN MIJN GROOTVADER

4 november 2024

Lieve pee van de roobaert, zo mag ik u toch wel noemen ? Zo kenden wij u.

Vandaag ben je 77 jaar van ons heen gegaan, een hele tijd. Als ik jouw foto zie in de living zou ik met u willen praten over de tijd van toen. Maar dat gaat niet meer, daarom schrijf ik u.

Toen je van ons heen ging was ik 12 jaar oud, het jaar van mijn plechtige communie, mijn eerste jaar internaat op het college. Mijn moeder is mij komen halen om u een laatste keer te bezoeken…, in uw lijkkist.

Ik zie je in mijn living op die foto met uw onafscheidelijke pet in uw boerengilet met je minzame blik.

Jij was mijn enige opa, uw twee vrouwen sylvie en eugenie zijn overleden voor ik geboren ben. Ook mijn vaders vader dierynck was er niet meer.

Ik heb nog schamele herinneringen over u: over de tijd van het tabak naaien op uw hoeve, de nieuwjaar bijeenkomst waarbij je luisterde naar de mooie beloften in mijn nieuwjaarsbrief, als een beminde opa of pee van de de roobaert met zijn eenvoudige wijsheid.

 

 

 

 

 

Je liet een hard en bewogen maar moedig leven achter u.

Als jong gehuwde werden in 4 jaar tijd drie kinderen levenloos geboren.

Een dochtertje overleed op 5 jarige leeftijd en een zoontje op 8 jaar.

Amper 41 jaar oud verloor je uw eerste vrouw sylvia dewitte en twee jaar later huwde je met eugenie mahieu die in 1930 overleed.

Je overleefde twee wereldoorlogen met die ellendige vlucht vier jaar lang met 4 jeugdige kinderen tot tegen bordeaux om op een kasteelhoeve te boeren, terwijl uw enige zoon achiel als frontsoldaat op 19 jarige leeftijd overleed ten gevolge van typhus opgedaan aan het front.

Tijdens den tweede oorlog in 1941 was er de wrede roofmoord op uw dochter marguerite en schoonzoon hector met de brandstichting van de roobaerthoeve waarbij de 8 jarige kleindochter yvonne in de brand omkwam.

Met uw kinderen en kleinkinderen waren wij dank zij u uw volgende generatie in een welstellend leven. Nu ben ik zelf 92 jaar met 8 kleinkinderen en 5 schattige achter kleinkinderen die weder in een volgende generatie de toekomst maken.

Lieve opa als ik na al die jaren naar jouw foto kijk zie ik je sterke, vlaamse koppigheid en voel ik trots om wat je voor ons bent geweest. Nog altijd herinner ik je sterfdag alsof jij er nog zou zijn.

Tot ziens daar bij uw naastbestaanden ginder boven.