Meer nog het hoeft niet altijd. paling in het groen, een “assiette anglaise ”, een “ tomate crevette “, een “ Oostendse visschotel ” of “ Gentse waterzooi “ te zijn. Evenmin kan ik mij veroorloven om op sterrenrestaurant te gaan aan de overkant van mijn straat.Bij al dit kokerellen herinner ik mij een verhaal uit het “Mannake van de mane”
“ Sif en Elza van ginderachter gingen ook eens
op restaurant om hun verjaardag te vieren.Het was een restaurangske met een
halve sterre en niet te diere. Sif die graag de groten afgeeft commandeert aan
de garçon zijn menu: “ Een biefstuk, niet te hard en niet te zacht
gebraden, “djuuste van passe al weerskanten”, met een beetje sause,
niet te vet en niet te waterachtig, schone van passe gebruind. Daarbij een
kommeke sla van de geelste blaadjes, zonder nerven, met nogal veel mayonaise,
maar niet een hele bokaal. En dan een zatte kaffee met een heel klein beetje
melk zonder vel. De garçon stond heel
die litanie te aanhoren en zonder op te schrijven vroeg hij: “ En wat voor tandenstoker
zou menere willen: een in Louis Quinze of een in Louis Seize ? “
‘t Is maar om te zeggen dat je nog zo zindelijk
niet mag zijn in ’t leven. Een dagschotel à la Jeroen Meus of een “Moules Frites “ zal ook smaken
Geen opmerkingen:
Een reactie posten