Onlangs zat ik op een bank in het Rhodesgoed na een boswandeling
te rusten. Kwam daar een gehandicapte dame bij zitten en vertelde over haar
handicap, haar fotografie hobby en vooral uitgebreid over haar twee overleden
oma’s waarover zij zoveel verdriet had.
Aanzag zij mij als een opa en metgezel voor haar oma ? Ik zelf had nooit een oma gekend en slechts
één opa. Ik miste ze. Was het daardoor dat ik geen groot knuffel beer ben omdat
ik die oma knuffels in mijn prille jeugd heb gemist ?
Ik ben op zoek gegaan in mijn stamboom Bij het zoeken naar de wortels van mijn
bestaan. Ik vond die mooie tekst over de stamboom. De schrijver ken ik niet,
lees maar
De Stamboom
Als je een boom zou vragen: Hé boom, sta jij nou alleen ? zou hij, denk ik, zeggen:: Geef mij maar een boompje om me heen. Als je zou vragen:: Hé vader, sta je nou alleen ? Dan zou hij, denk ik, zeggen: Geef mij maar mensen om me heen.
Als je aan een boom zou vragen:: Aan wie geef jij het leven door ?
Dan zou hij, denk ik, zeggen: Daar heb ik mijn takken voor.
Zou je aan je moeder vragen: Aan wie geef jij het leven door ?
Dan zou ze , denk ik, zeggen: : Ja kijk, daar heb ik jou nu voor.
Als je aan een boom zou vragen:: Jouw leven, waar komt dat vandaan ?
dan zou hij, denk ik, zeggen:: Mijn wortels voeren water aan.
Zou je aan je oma vragen: Jou leven van oma waar komt het vandaan ?
dan zou ze, denk ik, zeggen: van oma's die niet meer bestaan.
Dus bomen zijn als mensen: geen van de twee staat graag alleen.
In kinderen en takken groeit het leven
om je heen.
Jij, je vader en je moeder, dat is
een soort van levensboom, ,die tak een eindje verder, dat is een tante of
een oom.
En God, de vader van ons allen, van alle mensen, groot en klein. Ja kijk, je zal het wel weten, Hij zal steeds de wortel zijn.
Veel zoekgenot naar je wortels. !
