Vandaag 1 maart begint het wielerseizoen
met de
Omloop van Het Nieuwsblad ,Kuurne-Brussel- Kuurne, de Tour de
France en “Gent Wevelgem”. Daarbij denk
ik aan mijn korte journalistieke carrière.
Mijn firma had een beroepsreporter in dienst voor
zijn communicatie waaronder het personeelsblad. Bij zijn uitdiensttreding kon
ik zijn verlopen journalistenkaart afschooien. Je kon nooit weten
hoe het ooit dienstbaar kon zijn. En effectief.
Op een mooie dag met “ Gent-Wevelgem “ moest ik een nieuw aangeworven
medewerker op stage begeleiden om de knepen van het vak aan te leren. Daags
voordien hadden wij met collega’s een werkvergadering gehad tot laat
in de avond en diep in het nat zodat mijn kop bijna barste. Ik had pech. Ik zat
niet alleen met op mijn schoot een rekruut voor wie ik een voorbeeldfunctie
moest zijn maar bovendien met een grote kater.
Wij waren in de streek van Ieper op zo een
mooie dag, een mooie streek met de Kemmelberg in zicht en langs de baan vele
werkeloze kijkers voor “Gent-Wevelgem”. Het leek wel een feestdag.
Ik had het gevonden. Mijn geest was nog nuchter
genoeg en ik zei tegen mijn maat:
“ Zeg vriend, vandaag zal ik u leren niet hoe
je het moet doen maar hoe je het niet moet doen . Wij rijden naar de Kemmelberg
om boven op de top “ Gent-Wevelgem” te bekijken.” - “ Hoe zal je dat doen, er
mag niemand meer per wagen op de berg ? “ vroeg hij.-” We zullen de koers
voorop rijden “ zei ik.
Ik haalde mijn valse journalistenkaart uit mijn
portefeuille en plakte die op mijn voorruit en schreef in het groot op een blad
“PERS”. We reden tot waar de koers voorbij kwam en sloten ons aan bij de
publiciteitskaravaan tot boven op de Kemmelberg. Het was een huzarenstukje maar
het lukte. Wij konden goed de spectaculaire bergrit volgen
Van werken die dag kwam er niets meer in huis. Bij
het naar huis rijden gaf ik mijn collega als les mee:“ Met een beetje geluk,
veel lef en doorzetting geraak je aan de
top ook in het leven”.
Mijn journalistieke carrière van één dag vond lang
weerklank bij mijn collega’s maar gelukkig niet bij mijn baas. Sorry Patron,
het zal niet meer gebeure
Geen opmerkingen:
Een reactie posten