Halfoogst

Vandaag vieren wij het Hoogfeest :Maria ten hemel opgenomen. Maar ook in mijn thuis is Mara opgenomen, zij het in talrijke beelden  maar ook in vele herinneringen.

Als ik ’s morgens naar beneden kom. zie ik beneden de traphal het “ Gekroonde Beeld van Maria “ uit Lourdes. Een aandenken gekregen n.a.v. mijn dienst aan de diocesane bedevaart van het bisdom Brugge.

Onder een stolp staat , goed bewaard,een door mijn zusr handgemaakt.beeld van Maria Koningin.

Op schouw staat een klein beeld gemaakt in was van Maria-Kevelaer, een souvenir van mijn vijf bedevaarten naar het mooie bedevaartsoord Kevelaer in Duitsland

In mijn living hangt boven de foto van mijn vrouw een geborduurd beeld van Maria. Het is een geschonken aandenken van een Lourdes patiënte als waardering voor de zorg voor haar.

Verder is er nog het beeld van  O.L Vrouw van Vlaanderen”  herinnerend aan de  bijeenkomsten n.a.v. de bijeenkomsten van de Hospitaliteit O.L.Vrouw van Groenighe in de O.L.Vouwekerk van Kortrijk . 

Een mooi klein ;keramieken Maria beeldje is een  geschenk van het Diocesaan Comité De vrienden van Lourdes

Vele jaren terug toen mijn vrouw nog leefde, gingen wij op halfoogst naar de traditionele Mariaviering in Damme Tijdens deze feestelijke eucharistieviering was er de eeuwen oude  traditionele kruidenwijding onder met mooie Vlaamse liederen alsof je op een Vlaams feest was onder leiding van E.H. Monbalieu .Zeer mooi.

De laatste jaren ga ik steevast naar de bedevaartkerk O.L.Vrouw ten hemel opgenomen in Dadizele, zeker ontmoet ik daar Lourdesvrienden.

Zalige Hoogdag aan iedereen.

 

 

 

In Memoriam

Het doet toch iets als je in het dagblad een overlijdensbericht ziet van een vriend of oude kennis, zelfs een oude leraar. Normaal zoek ik zo de overledenen niet op maar deze week viel mijn ogen op een groot overlijdensbericht in De Standaard, vermeldend Alfons Bouckaert. Het was mijn humanioraprofessor in het college te Menen. E.H. Bouckaert uit een gekende familie in Roeselare is op 6 augustus overleden en is 102 jaar geworden.

Hij was een zachtmoedige en fijne leraar. Nu nog herinner ik mij dat wij van hem kunstgeschiedenis en muziekopvoeding kregen. Ik zie nog voor mij de les waarin wij onder meer een demonstratie kregen om de muziek te leren smaken zoals o.m. de muziek van Edvard Peer Grynt. Muzikaal als hij was richtte hij met zijn studenten het vermaard banjo-orkest op dat nog steeds bestaat en zijn uitvaart verzorgt..

Ik dook in mijn kast met oude foto’s uit mijn collegejaren en vond er een. Op de foto zie je hem als klastitularis van de derde Latijnse humaniora .Hij moet dan vooraan de dertiger jaar geweest zijn. Je ziet mij tweede rechts op de tweede rij. Van deze klas zijn we nog met drie overlevenden.

Hij wordt begraven bij zijn familie op het mooie oude kerkhof in Roeselare. Ik zal hem dankbaar even gaan groeten om hem een zalige rust bij de Heer te wensen.