Museumfoto Mortier in de loopgracht.
Gisteren bezocht ik met de Vlaamse Actieve Senioren het Memorial Museum Passchendale 1917 waar in de eerste zaal op video de getuigenis te zien is van mijn schoonvader Gabriel Versavel.
Het was een herbeleving van het frontleven uit mijn collectie 200 brieven van mijn oom frontsoldaat. Hij was 18jaar en opgeroepen in Honfleur, in Calais schrijft hij fier lijk een pauw:“ Ik ben nu geen piot meer, ik ben bij de mortiers, dat zijn kleine kanonnen die in de tranchee staan.” Zo een kanon kon ik daar in het echt zien.(zie foto)
In de laatste, donkere zaal kon men kennis maken met het zwaar winterweer aan het front met regen en sneeuw. In januari 1918 laat hij weten:“ Ik ben nog altijd in bed met mijn vervroren voeten , ik zal trachten naar het hospitaal te gaan maar hier ze kijken daar niet achter.
In september 1918 schrijft hij
” Nu ik heb 8 dagen maar redelijk geweest, veel in het gevaar maar nu is gebeter daar onze dappere pioten al over Roeselare zitten en de Engelse in Meenen. Ze gaan noch altijd vooruit want wij hebben ook al boven de 2000 gevangen genomen.”
En op 12 oktober:”..Wij hebben nog altijd veel werk met den offensief en wij moeten weer gaan beginnen. 't Is toch wel vreed, den oorlog bijna gedaan en de belgen mogen nu geen repos meer hebben. 't is vreed welke belgen die er nu op het slachtveld liggen. ik heb tot tegen Moorslede geweest . Er stond daar niet meer recht, verre van daar, er was zelfs geen brikke meer te vinden en verder zagen wij Dadizeele die nog niet veel geschonden is daar. Ze schieten er nu gele dagen op en 'is ook al geheel plat. Ik zie ne keer dat de oorlog gedaan is dat er geen huis meer van geheel belgie nog geheel blijft ”
Soldaat Achiel Vandamme overleefde het einde van de oorlog maar kon niet genieten van de vrede. Hij was getroffen door de frontziekte, Spaanse griep of typhus en overleed in het militair hospitaal van Antwerpen op 14 februari 1919 en ligt begraven op het kerkhof Schoonselhof in Antwerpen. .
Het museum met zijn meer dan 600 meter lange museumparcours dompelde mij niet alleen in de uitgebreide militair-historische collectie maar was een levendige bevestiging van de 200 brieven aan mijn moeder gericht die je kan lezen op mijn blog: “ achielvandamme.blogspot.com
