Expo 58- Civitas Dei

  Voor mij is het al 66 jaar geleden dat ik op 2 januari 1958  tewerk gesteld werd in dienst van Civitas Dei met een contract van bepaalde duur  tot 30 oktober 1958. Als werkzoekende na mijn studies werd via de sociale school mij dit aangeboden. Men zocht gegadigden via de toen bestaande Centrale voor Katholieke Actie te Roeselare ( toen bekend als “ het fabrieksken” waar op initiatief van Kannunik Dubois men sociale werkers fabriceerde) en waarvan de school een soort addendum was.

 Op de afdeling “public relations” stonden wij in voor  promotie bij scholen en jeugdbewegingen in Vlaanderen met reservaties voor hun bezoek waaronder het zelfbedieningsrestaurant met zijn 600 plaatsen, het auditorium, de kerk, de tentoonstellingen en zijn kunstwerken waaraan de toen bekende graficus Luc Verstraete uit Eeklo meewerkte.  Bezieler van de christelijke visie  van het paviljoen was de gewezen missionaris en bekende radiopater Jan Joos uit St.-Niklaas. 

Voor ons werk hadden wij contacten met de autocaruitbaters, reisagentschappen en reisleiders die dagreizen naar de expo organiseerden. Zo leerde ik reisagent Gerard Lenoir uit Roeselare kennen waarmee ik wekelijks van uit Geluwe een uitstap naar de Expo organiseerde. Ik herinner mij nog dat ik aan onze winkel buiten op de stoep een bord plaatste met reclame voor de expo en de afreis van de komende zondag.

Onze burelen waren in het Shell-gebouw naast het centraal station dat eer goed gelegen was en een goede verbinding had naar de expo.. Voor onze bezoeken en trajecten naar de bouwwerf en later de expo-paviljoenen hadden wij een gratis reisabonnement op de tram en een inkomkaart voor de Expo.

 Voor mijn verblijf huurde ik een studentenkamer in St Joost ten Node samen met nog twee afgestudeerde maatschappelijke assistenten die ingeschreven waren in de Koloniale Hogeschool  te Brussel.

Op vrijdagavond ging ik op weekend naar huis. Binst de week s avonds had ik  tijd om ” Brussel by night “ te bezoeken en zocht ik contact met de “Vlaamse St.Michielsclub” in Brussel. Als  jonge vurige Vlaming maakte ik kennis met het “ Vlaams Jeugdkomitee voor de Wereldtentoonstelling “  die zich verzette tegen de dreigende verfransing op de Expo en de Franstalig gezinde Commissaris ,baron Moens de Fernig, honend genoemd "baron faire nikske" .

Naast al het mooie, het leerrijke en de vele expo belevenissen was het een welgevulde periode met heel wat ervaringen. Op 30 oktober was het ten einde . Met  het personeel van Civitas Dei werd een groots en smakelijk afscheidsfeest gehouden in een restaurantboot op de Brusselse wateren.