’t Is zondag en indachtig de spreuk van een Libanees schrijver: “ Wie zijn deugdzaamheid enkel draagt als zijn zondagse kleren kan beter naakt gaan.” Haal ik mijn beste zondagspak uit de kast. Vroeger was meestal een zondagspak een mooi maatpak.
Maar heb je al eens een maatpak gekocht ? Je zou lang
moeten zoeken en duur betalen. Maatkleer maker is een knelberoep geworden door
de confectiewinkels. Voorheen een familiebedrijf met een stiel-erfenis.
Mijn vader was een maatkleermaker, mijn moeder een
naaister. In zijn tijd waren er in zijn kleine gemeente 7 maatkleermakers. Met collega’s
uit Menen vormden zij een “ Verbond van Meester kleermakers.”
Het beroep ging over van vader op zoon of van moeder op
dochter. Mijn moeder erfde de stiel van haar moeder, Eugenie Mahieu (
1868-1930) en ook bij ons thuis erfden een broer en een zus de stiel.. Mijn
grootmoeder was de dochter van Louis
Mahieu ( 1825 -1872) De Mahieu’s waren een
kleermakersfamilie van vader op zoon nl.
Louis , Jan, Hubert Mahieu allen kleermaker.
Dat
mijn moeder als jonge dochter op de
Roobaerthoeve voor 1914 reeds naaister was lezen wij in een
brief van een soldatenvriend van haar “ Alix,
weet gij nog altijd als ik bij de naaimachien zat en dat gij zat te naaien en
wij samen klapten en lachten .” Als
naaister huwde zij in 1920 met mijn vader, een kleermaker. Zo schreef zij naar de zusters in Vertheuil waar men op de vlucht was : “ Onze winkel gaat ten uiterste
beste, in ons werk ook. Wij hebben deze zomer zeer veel geld gewonnen “
De spreuk indachtig “ Kleren maken de man” werden wij klaar
gestoomd om er in onze kledij goed uit te zien. Vandaar dat ik nu nog
allergisch ben aan die jeans-en flodder kledij.
In mijn living hangt deze foto uit de jaren dertig met het naai-atelier van mijn ouders. Een druk gedoe moet je zien: vader, moeder en drie helpsters met daarbij drie kinderen waarvan de jongste nog in de wieg.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten