Om het in zijn Engels te zeggen. Wij hebben het weer gehad en op zijn Vlaams. “ We zijn weer in ons dagelijkse doen ”. Gisteren was ik weg uit mijn eiland met mijn sier- en groetentuin. Mijn spade en kruiwagen heb ik laten staan, werkloos.
Het was de traditionele ontmoeting met oud collega’s van de
bank die ik 34 jaar eerder achter mij gelaten heb. Als Nestor van de
Seniorenclub, meer dan dertig jaar terug met collega Cyriel Vandenameele opgericht,
voel ik mij nog steeds happy.
Om het zeer professioneel te noemen was het de Jaarlijkse
Algemene Vergadering met als hoogtepunt op de agendag een heerlijk diner in het
Hotelrestaurant Stella Maris te Merksem.
Voor een Cava-tje, een tomatenroomsoep, een vol-au vent
kroket ,een zalm-supréme op lichte brocoli-coulis, een kipfilet met asperges,
bonenkruid in kalfsjus, een met vanille-kirsch room in gel van abrikoos, mokka
en versnaperingen, alles overgoten met een wijntje spoor ik graag drie uren
heen en terug.
Bij al dit lekkers is er vooral het weerzien en de
herinnering van collega’s met de ervaring dat er nog leven is na HBK. Afwezigen
hebben steeds ongelijk en weten niet wat zij missen.
Helaas, vandaag ben ik weer zelf chef kok van dienst. Met pastinaak, de ”vergeten groente” en prei uit mijn tuin bereid ik een lekker soepje vergezeld van een aardappel puré met een gebraden kipbil. Méér moet dat niet zijn Het feest is voorbij.
Bij deze komt het mij te binnen dat wij in de
vastentijd zijn.
