zondag 3 augustus 2025

EEN MIRAKEL IN DADIZELE

 



Als je hoort van mirakels dan denk je spontaan aan de 71 mirakels in Lourdes. Maar zijn er ook mirakels dichterbij huis te Dadizele ?

Onze buurgemeente “ Deisel”, zoals wij het op zijn Ghilw’s zeggen , is bij ons goed bekend hetzij door zijn Dadipark van weleer of voor het  vrouwelijk schoon van onze leeftijdsgenoten maar vooral door zijn druk bezocht bedevaartsoord.

Wij gingen er dikwijls op bedevaart. Tijdens de noveendagen in september reden wij  ’s morgens rond 8u met de fiets naar de Noveenmis. Op O. L. Heer Hemelvaart trokken wij te voet van het college te Menen naar Dadizele. Wanneer iemand zwaar ziek of stervend was , zoals in mijn geval, werd door buren, vrienden of familie een voettocht  op bedevaart ingericht. En ook met school of jeugdbeweging trokken wij er naartoe.

Kenmerkend voor het bedevaartsoord is het rode lintje dat pilgrims kunnen meekrijgen als herinnering . Het heeft zijn oorsprong uit een oude legende dat de oude boskapel door Maria zelf was gewijd. Ten bewijze had Maria rondom de kapel  een roze draad omspannen.                                                                                              Er zijn nog legenden. Bij een visioen van Maria kreeg Jozef Onraet , een analfabeet die geen noot muziek kende, opdracht om op Kerstdag in vervanging van de zieke koster de kerstmis te  begeleiden. Een boer die zijn twee ossen kwijt was vond na aanhoudend gebed van een kluizenaar tot Maria zijn beide ossen terug. Na deze oude legenden, mijn mysterieus verhaal. Een keer op terugweg van een bedevaarttocht als 11-12 jarige jongen zag ik langs de graskant twee konijnenpoten liggen. Ik raapte die op om ze als kwajongensstreek te gooien naar een kop voor mij in de groep.                                                                   En wat gebeurde ? Het was alsof een goochelaar een wit konijn uit zijn pak toverde. Aan die poten hing een gans geslacht en braad klaar konijn. Was dit een Godsgeschenk na al mijn bidden ?

Natuurlijk,  heb ik die niet weggegooid maar mee genomen naar huis als een trofee van mijn bedevaart. Thuis gekomen, heeft het konijn, op moeders wijze gekookt in bruin bier, ons hemels gesmaakt.

Moeder spelde mij de les dat bidden tot Maria steeds wordt beloond.

Zou het kunnn dat het konijn van Dadizele mij er toe bracht om weldra mijn honderdste keer in Lourdes te zijn

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Huisje, tuintje, autootje…

Onlangs keek ik op Play4 naar “komen eten” omdat er niet veel beters was. Men zag er diverse beroemdheden als fotomodel Astrid Coppens , vas...