Vandaag schrijf ik
mijn honderdste column op Facebook. Het wordt een retrospectieve. Lees maar mijn geschrijf.
Het begint met mijn voorouders in Een mondje min of meer en met Mijn grootvader Jules Vandamme, Mijn brief aan opa en zijn Paardenkoets. In Huizenjagers zie ik nog het ouderlijk huis terug met Gilws bloed in de Knechteschole. Er zijn er mijn tantes en nonkels zoals Tante Belle en Tante Valentine, mijn vrienden en ex-collega’s van de bank in The day after , Met mijn exen aan tafel en zelfs zond ik in een stoute droom mijn directeur naar Het Hiernamaals.
Met 11 November is er de
herdenking van de grote oorlog met mijn nonkel frontsoldaat . en Mijn moeder was een vluchterlinge en met de roofmoord
op de Roobaert was er de Ramp van de gulden
oogst. In mijn jeugdig Vlaams idealisme was ik een van de Clericale Fascisten met betogingen Bussel Vlaams en
het Davidsfonds. .
Dan ben je al aan pagina 40 van mijn boekje. Lees maar
verder want op pensioen heb je Tijd te kort.
Er zijn dan honderd reizen naar Lourdes in De
dag van Vandaag, Gratis telefoneren
naar de goede God , Groetjes uit
Lourdes, Een mirakel, een Kerkbaljuw en de
Honderdste keer.
Toch is er nog tijd voor Huisje,
tuintje, autootje en Mienen hof .Natuurlijk moet ik ook nog voorzien in een
gevarieerde dagelijkse kost met Nouvelle Cuisine en Vrijdag-Visdag.
Hoera ik ben op pensioen met “ De zevende dag en Outfit. Ja, gepensioneerd zijn is als het Aards Paradijs met de distels en
doornen er bij.
Deze en nog meer columns zijn als een “selfie” maar dan in zwart-wit. Zij herinneren aan de
goeie niet vergeten tijd en helpen het alleen zijn
vergeten .
De ganse reeks is
verzameld in een blog met de link: germaindierynck.blogspot.be
Dank u wel lieve lezers voor uw aandacht en commentaar Laat
mij eentje drinken op uw en mijn gezondheid. Prosit !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten