Zondag

 

Zondag

Voor sommigen is de zondag een dag als een ander. Alleen dit hebben ze gemeen: men moet niet werken. Men kan  uitslapen een halve voormiddag lang. Ja, maar dat zijn geen mensen op pensioen, die hebben nog de tijd gekend van de oude catechismus die leerde dat luiheid ,een van de hoofdzonden, het oorkussen van de duivel is. Dus tracht ik op zondag mij zo weinig mogelijk te belasten.

Anders dan op andere dagen trek ik mijn beste pak aan. Dat heb ik van mijn ouders geleerd wiens stiel het was dat de mensen op zon- en feestdagen deftig gekleed waren. Méér nog, van een pater in Lourdes heb ik geleerd dat je mooiste outfit een eerbetoon is voor  dag van God . In de week zag hij er als een sloddervos uit maar de zondag stond hij op zijn piek best.

Op zondag zijn er voor het ontbijt geen gewone boterhammen met choco maar kramiekbrood met rozijntjes, of een croissant bijna zo lekker als in Frankrijk. Dan  ga of  fiets ik naar de zondagsmis waar ik meestal dezelfde gelovigen ontmoet. Ik weet dat mijn schoonvader in het weekend tweemaal ging waarbij één voor wie er niet ging.

Mijn middagmaal is steevast “ beefstuk frites”, dat vraagt geen loodzwaar  werk zodat ik kan kijken naar de “zevende dag” in de televisie.

Na mijn middagdutje heb ik last van het “ lege-nest-syndroom”. Heb je dit virus ook nog gehad ? Je voelt zich door God en klein Pierke verlaten. Je ,hebt je kroost zorgvuldig opgevoed en ze zijn de deur uit. Erger als je 94 bent, dan lijden zelfs je kinderen van dit virus want ook je kleinknderen zijn de deur uit.

Iedereen weg. Zelfs God zag dat een man niet gemaakt was om alleen te zijn en hij schonk hem een beminnelijke vrouw. Waarschijnlijk is dit op zondag gebeurd want zij was uitermate aantrekkelijk in haar outfit.

Wijl ik zit te mijmeren over de drukke zondagen van weleer herinner ik van een socioloog in mijn studietijd dat er voor elke stress een “vluchtheuvel” is. Dus trek ik het bos in, weg van de hitte, zon , zee en strand voor mijn favoriete wandeling in het Rhodesgoed met honderden bomen in mijn gezelschap wellicht vele van mijn leeftijd.

Op het overvolle terras geniet ik nog van het staren naar al dat schoon volk die van hun zondag een uitstap-dag of vluchtheuvel maken

                                        Terras Rhodesgoed.