“ BONJOUR GOEIEN DAG “

 

Gisteren is bij de parlementariers heibel ontstaan n.a.v. van deze ongelukkige verwelkoming door een treinconducteur. Eigenlijk ging het om de wetmatige eis van het aanleren van Nederlands in Franstalige scholen te Brussel.

Het deed mij denken aan onze taalacties midden de jaren ’50 van de vorige eeuw. Toen het Nederlands niet erkend was in de Franstalige administratie te Brussel wij als jonge afgestudeerden er moeilijk werk vonden.

Naast het kleven van kleefzegels zoals hierboven, het terugsturen van Franstalige brieven uit Brussel en het nachtelijke kalken op straat van slogans “ Brussel Vlaams” waren wij als de kippen er bij op talrijke betogingen.

Als lid van het “Vlaams Jeugdcomité voor vervlaamsing van de Expo ’58” en te Brussel verblijvend kwam ik in contact met flaminganten als een Staf Verrept en Wilfried Martens en een Mik Babylon in Roeselare.

Te Geluwe hield ik in een goed gevulde St Jozefszaal een protestvergadering waarop Wilfried Martens als studentenleider en voorzitter van het Jeugdcomité kwam spreken.

In 1960 en 1962 trok men met tienduizenden tot 100.00 naar de verboden betoging te Brussel voor afschaffing van de taalgrens. Onze bus geraakte tot Asse aan de spoorslagbomen die werden in gebeukt.

Na meer dan 75 jaar zijn wij nog altijd fier dat wij in Brussel meer Vlaams gekregen hebben en dat de taalgrens vastgelegd is maar blijkbaar is het nog niet genoeg.