Da‘k nog lange meuge…

Onlangs las ik over een jarige die best tevreden was met de manier waarop hij zich tachtig voelde en zich fysiek en geestelijk wapende tegen het ouder worden. Hij schreef:

"Als senior voel ik  me nog best,  

 Welnee er is niks met me mis,           

Ik voel me echt waar zo gezond als een vis.                                                                         Nou ja, ik heb reuma, vooral in mijn handen                                                                    

ik lispel een beetje, dat komt door mijn tanden                                                                

en mijn vel zit hier ruim en daar zit het strak,                                                              

 maar geloof me  ik ben nog geen wrak !"

Ik voel mij zoals die tachtiger ook nog best. Alhoewel, zoals velen van mijn leeftijd betrap ik mij dat ik in de gazet onder de overlijdensberichten stiekem kijk als  er van mijn leeftijd of streekgenoten bij zijn. Helaas, de meeste van mijn vrienden, collega’s, klasgenoten zijn er niet meer.  Mijn broers en mijn zussen heb ik overleefd, mij  blijven nog drie schoonzussen en twee schoonbroers over.

Straks fiets ik naar mijn 94e jaar, Zoals die oude zuster bij Annemie Struyf op “in Hemels naam “ die zei ”Als je graag oud wordt moet je graag oud zijn “ voel  ik mij  happy “met mijn kinderen, acht kleinkinderen en vijf of zes achterkleinkinderen. Al is het doodjammer dat mijn lieve echtgenote er niet meer bij is.

Mij wacht nog vriendelijke verjaardagwensjes ,enkele spetterende bubbels en een paar dinértjes. Nu van eten gesproken.

 Sif en Elza van ‘t Manneke uit de Mane  gingen ook eens op restaurant om hun verjaardag te vieren. Het was een restaurangske met een halve sterre en niet te diere. Sif die graag de groten afgeeft commandeert aan de garçon zijn menu: “ Een biefstuk, niet te hard en niet te zacht gebraden, d ‘juuste van passe al weerskanten, met een beetje sause, niet te vet en niet te waterachtig, schone van passe gebruind. Daarbij een kommeke sla van de geelste blaadjes, zonder nerven, met nogal veel mayonaise, maar niet een hele bokaal. En dan een zatte kaffee met een heel klein beetje melk zonder vel”

De garçon stond heel die litanie te aanhoren en zonder op te schrijven vroeg hij: “  en wat voor tandenstoker zou menere willen: “  een in Louis Quinze of een in Louis Seize ?”

‘k wil zeggen dat ik mijn schoonfamilie op mijn verjaardag uitgenodigd heb  in mijn eigen “ keuken met een halve sterre ” voor  een diner à la Louis Seize “  

En da me nog lange meugen meugen !