Met mijn vroegere HBK- collega’s in onze seniorenclub zijn wij gaan quizzen in Alcatel-Bell te Hoboken. Het was spannend en leerrijk omdat je dan beseft dat je eigenlijk zeer veel niet weet en ervaart dat het vrouwelijk schoon nog slimmer is dan zij er uit zien en fel hun man staan.
Met
een fles wijn onder mijn arm als prijs ben ik naar huis getrokken. Als
sardientjes in een doos zaten wij gedurende een half uur in het droge op de
tram om dan rustig met de trein via Brugge naar Roeselare te sporen. We hadden
wat pech - wat zelden gebeurt (?) - het treinverkeer had vertraging zodat wij
twee uren moesten treinen vooraleer om 20 uur thuis landen.
Toch
was er voor de prijs van een seniorenticket heel wat treinamusement te beleven.
Terwijl mijn collega, bijzit op de trein, K3 beluisterde op zijn MP3-speler kon
ik In de gazet “Metro” dat op de trein lag het kruiswoordraadsel en de sudoku
oplossen en mijn intelligentie testen . Het overtuigde mij dat een HBK-quiz
tienvoudig meer hersenkronkels van zijn publiek vergt dan de “Metro” van zijn
lezers.
Mijn
collega herinnerde mij de tijd, dart ik als quizmaster fungeerde tijdens een
incentive reis naar de Moezel voor de ster-agenten.
Als
quizmaster had ik als eerste prijs aangekondigd: “Drie dagen Wenen”. Het werd
een heuse strijd voor de fel begeerde prijs. Toen uiteindelijk aan de winnaar
de prijs moest overhandigd worden kwam een tas met drie kilo ajuinen te
voorschijn, genoeg om drie dagen te wenen.
Gelukkig
heb ik geen slagen gekregen. Er werd alleen maar (groen) gelachen en de winnaar
kreeg bovenop zijn ajuinen toch nog een krat heerlijke Moezelwijn.
Voorbij
St. Niklaas gekomen dommelde ik in en zag mij als quizmaster met de reizigers
op mijn wagon . Ik voeg hen: “ Zou die passagier voor mij een lerares zijn of
een staatsbediende ? En zou die meneer er naast een bankdirecteur of
verzekeringsagent zijn ? Wiens mobieltje speelt er nu en naar wie zou hij aan
het bellen zijn , zijn lief of zijn moeder? Uit welk land komt die zwaarlijvige
kleurlinge? Wie van de twee is de moeder en wie zou de dochter zijn ? “ Zoveel
vragen speelden in mijn hoofd tot wij in Brugge aangekomen waren.
Overgestapt
te Brugge in een ouderwetse trein hield mijn collega uit de westhoek zijn
betoog dat er in West-Vlaanderen steeds oude tweederangs treinen bolden en de
meer comfortabele treinen voor de grootstad weerhouden werden.
Te
Roeselare aangekomen was ik blij dat mijn verre treinreis nog op tijd was om te
kunnen kijken naar “De Slimste Mens” op TV en te zien dat Erik Van Looy even
goed als in mijn verhaal de waarheid met veel fantasie en humor verkondigde.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten