Op een klas reünie van de Grieks-latijnse humaniora hadden wij onze ex-professor van de poësis, een van de nog drie overlevende professoren, als eregast uitgenodigd die ons nog steeds verbaasde door zijn flinke memorie en taalvaardigheid.
Na het schenken van de wijn las hij voor ons een merkwaardig pleidooi voor het behoud van het Latijn in onze cultuur. Onze taal is doorspekt met Latijn, bijna iedereen spreekt latijn. Iedereen is latinist, zei onze professor.!
“ Deze captatio benevolentiae moeten we nemen cum grano salis, hoewel, het is geen oratio pro domo !
Men moet geen primus inter pares zijn die summa cum laude promoveerde, men moet niet behoren tot de beati possidentes, om een admittatur te verlenen, een nihil obstat zeg maar, aan dit bona fide voorstel.
Het is toch geen conditio in terminis dat het geen sine qua non is om tabula rasa te maken met de eigen taal, die urbi et orbi tot persona non grata te verklaren, en stante pede, manu militari, over te schakelen op het
Latijn, dat dan, als een deus ex machina, als hét
enige communicatiemiddel in aeternum moet worden beschouwd.
Zeer weinigen, beste vrienden, rarinantes in
gurgite vasto, vallen dit voorstel bij. Elk heeft zijn eigen mening daarover,
quot capita, tot sententiae. Discussie is dus overbodig, de gustibus et
coloribus, u weet wel, non disputatur.
De vox populi huldigt het, primum vivere, deinde
philosophari. Het vulgum pecus prefereert het eigen land, ubi bene ibi patria,
blijft horig aan zijn meesters, cujus regio, illius et religio, en
voor de rest is daar de televisie,het panem et circenses van de moderne tijd, o
tempora o mores.
Alles blijft bij hetzelfde, nihil novi sub sole: de
regeringen koesteren het perpetuum mobile van de verdeeldheid in partijen,
divide et impera, en behouden ipso facto een status quo, al is het pro forma.
De verlatijnsing van Europa is niet voor morgen,
het voorstel ad hoc is niet ad rem, het imago van Europa blijft de facto zoals
het was: een toren van Babel sui generis, quod erat demonstranduDeze gratis pro
deo beschouwingen heb ik thuis intra muros neergeschreven, want verba volant,
scripta manent.
En bij een glas wijn, beste vrienden, want in vino veritas. Waarheid of niet, errare humanum est, maar in medio virtus, gvenen in cauda, wel deze wens: vivat crescat floreat collegium Menense !
Beste vrienden, carpe diem, sursum corda en ad multos annos !
Deo gratias.”
Geen opmerkingen:
Een reactie posten