Binnenkort vieren wij kerstfeest. Mijn kerststal staat klaar, niet zo een lappen beelden gedoe als op de markt in Brussel. Mijn kerststal is er een met alles er op en er aan zelfs met de drie Wijzen uit het Oosten die op bezoek kwamen bij het kind Jezus met goud, wierrook en mirre.
Daarbij denk ik: wat heeft een arm geboren kind met zijn ouders op de
vlucht daarmee ? De herders van ter
plaatse wisten beters en hadden een deel van hun schaapjes mee: warme melk,
vers uit de uier van hun schaap. Dat was écht een geschenk.
Mijn traditionele
stal zoals de moderne Brusselse vraagt ook wat fantasie. Geschenken geven is
vandaag een wetenschap geworden om te weten wat men nog niet heeft of zou
wensen dat betaalbaar blijft.
Heb je als opa of oma met Kerst of Nieuwjaar ook zo een cadeau
gekregen waarbij je een toneeltje moest spelen alsof je in de zevende hemel was
? Ik zie nog de mimiek van mijn peter zaliger toen ik, in arme oorlogstijd, na
het opzeggen van mijn nieuwjaarsbrief een peperkoeken hartje met veel suiker en
een strikje errond overhandigde.
Wellicht krijg je nu van uw kleinkind geen peperkoek meer maar
een bruikbaar attribuut van Bol.com voor werk of hobby. Of het kan ook een
driesterren diner zijn ” à la Boury “, voor u onbetaalbaar. Of je krijgt een
bon van “ Hello Fresh”, bedoeld als een “ tête-à -tête “ aan huis voor het
geval je eens niet op een feesttafel
zijt uitgenodigd.
Dan dek je mooi de tafel met een Chateau Bel air grand cru.
Je haal je pakket boven om het op te warmen zoals :een toast met kaviaar - Oostendse vissoep
–kalkoengebraad in mosterdsaus en als toetje ijstaart en een Irish coffee .
Een leuk idee maar je mist toch de sfeer en het warme gezelschap
van je kleinkind of tafelgenoten. En heeft het kindje Jezus in de kerststal geen os
en ezel bij zich om het te warmen ?
Misschien verwijzen de wezenloze lappendeken beelden te
Brussel toch naar de eenzame thuislozen zonder een kerstgeschenk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten